tag:blogger.com,1999:blog-305879282012-01-05T15:28:24.979+05:30இனி, உன் விழிகள் சிவந்தால் ... உலகம் விடியும்!சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.comBlogger151100tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-15195848751399953402006-12-18T12:45:00.000+05:302006-12-19T17:40:13.013+05:30

மயூரன் என்ற அந்த பதினேழு வயது குழந்தை இன்னமும் என் நினைவை விட்டு அகல மறுக்கிறான். சொற்ப முறையே அவனை நான் சந்தித்து இருந்தாலும், அவனுடைய ஆழ்ந்த அறிவு எனக்கு மிகவும் பிடித்து போயிற்று. என்னுடைய மாமன் மகன் வினோத்தின் வகுப்புத் தோழன் அவன். இந்த ஆண்டின் தொடக்கித்தில் பனிரெண்டாம் வகுப்புத் தேர்வு எழுதினார்கள். ஒவ்வொரு தேர்வு நாளிலும் காலையிலேயே எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து விடுவார்கள். என் தாய் அவர்கள்

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1163578248787228722006-11-15T13:34:00.000+05:302006-11-16T23:29:25.052+05:30

என் தந்தையார் சிறுநீரகக் கோளாறு காரணமாக சிகிச்சை மேற்கொண்டிருந்த காலம். Dialysis செய்ய ஆரம்பித்த புதிது. ஒரு நாளைக்கு ஒரு லிட்டர் தண்ணீர் மட்டுமே உட்கொள்ள அனுமதித்திருந்தனர். மாத்திரைபோடுவது, பழச்சாறு / காபி உட்பட இவை அனைத்தும் இதில் அடக்கம். பின்னர் 500 மி.லி என்று குறைத்து கிட்டத்தட்ட 100 Dialysis முடியும் போது வெறும் 150 மி.லி மட்டுமே அனுமதித்திருந்தனர். ஒரு நாளைக்கு கிட்டத்தட்ட 25

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com52tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1162803152463670362006-11-06T14:12:00.000+05:302006-11-16T23:29:24.890+05:30

சிவசேகரம் அவர்களின் பின்வரும் கவிதையினை நான் படிக்குமாறு நேர்ந்தது. ரொம்பவும் சிந்திக்க கவிதை தனை தமிழ்மணத்தில் வைக்க பிரியப்படுகிறேன்.சட்டமும் சமுதாயமும்சி. சிவசேகரம்சட்டம் நிபுணர்களதும் நீதவான்களதும் வழக்கறிஞர்களதும்காவற் துறையினரதும் கைகளில் பத்திரமாகவே உள்ளதால்கையும் மெய்யுமாக அகப்பட்ட கள்வனால்சட்ட நுணுக்கங்களின் இடைவெளிகளில் நுழைந்து தப்பி ஓட இயலுமாகிறதுபட்டப் பகலில் நடுத் தெருவிற் கொலை

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1162208565163584012006-10-30T17:05:00.000+05:302006-11-16T23:29:24.602+05:30

நீலகிரி மாவட்டம் கோத்தகிரி பகுதியில் அமைந்திருப்பது கட்டப்பெட்டு கிராமம். இங்கு நாகராஜ் என்ற ஏழு வயது சிறுவன் இரண்டாம் வகுப்பு படித்து வருகிறான். நேற்று முன் தினம் பள்ளிக்கு அருகே விளையாடிக் கொண்டிருந்த நாகராஜ் மீது இருபதுக்கும் மேற்பட்ட தெரு நாய்கள் தாக்குதல் தொடுத்து இருக்கின்றன. பயத்தால் இரு கை-கால்களையும் மடக்கி குன்றித் தரையில் மடிந்து கொண்ட இச்சிறுவனை தலை முதல் கால் வரை கடித்து

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1161939809181506842006-10-27T14:28:00.000+05:302006-11-16T23:29:24.338+05:30

நந்தினி என்ற அந்தப் பிஞ்சுக் குழந்தை தனது உயிரை விலையாகக் கொடுத்து அரசாங்கத்தை விழித்து எழச் செய்துள்ளது.தொடக்க கல்வித்துறை விரைவில் வெளியிட உள்ள புதிய உத்தரவில் இடம் பெற உள்ள முக்கிய அம்சங்கள் ஆவன:# நர்சரி மற்றும் ஆரம்பப்பள்ளிகள், சிறுவர்-சிறுமிகளை சுற்றுலா அழைத்துச் செல்வதற்கு முன்னதாக, மாவட்ட தொடக்கக் கல்வி அலுவலரிடமோ அல்லது உதவி தொடக்கக் கல்வி அலுவலரிடமோ கட்டாயம் முன் அனுமதி பெற வேண்டும்.#

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1161276041171003162006-10-19T22:09:00.000+05:302006-11-16T23:29:24.150+05:30

இதோ மற்றொரு குழந்தை நமது வன்முறைக்கு பலியாகிவிட்டது.நான் சொல்ல வருவது, திங்கள் அன்று சென்னை அண்ணா நகர் குட்டையில் விழுந்து D.A.V. பள்ளியைச் சேர்ந்த குழந்தை மரணமடைந்த பெருந்துயர சம்பவத்தைதான்.கோபாலபுரத்தில் அமைந்த D.A.V. பள்ளியில் சேர்க்கை கிடைப்பது என்பது அவ்வளவு சுலபம் அல்ல. முதல் நாள் இரவே நெடிய வரிசையில் நின்றுவிண்ணப்பம் வாங்கி, சிபாரிசு செய்ய உயர்ந்த மனிதர்களை பிடித்து, சில பத்தாயிரங்களை

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1161275399307616932006-10-19T21:51:00.000+05:302006-11-16T23:29:24.008+05:30

அடுத்த தீபாவளியின்புதுத்துணியை இப்போதேகாணும் பாக்கியம்உண்டோ உங்களுக்கு?எனக்கு உண்டு.கரும்பச்சை நிறத்தில்காற்சட்டைகிளிப்பச்சை நிறத்தில்முழுச்சட்டை.கைமடிப்பிலோகாலர் ஓரத்திலோசட்டைப் பையின்அருகிலோகால் மூட்டிலோஇடுப்பு வார்பட்டியின்இரண்டொரு காதுகளிலோகிழிசல் ஏற்பட்டு, சற்றேசாயம் மங்கிஅடுத்த தீபாவளிக்குள்என்னிடம் வந்துவிடும்சின்ன அய்யாவின்புத்தாடை

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1161259609472763852006-10-19T17:18:00.000+05:302006-11-16T23:29:23.866+05:30

இதோ மற்றொரு குழந்தை நமது வன்முறைக்கு பலியாகிவிட்டது.நான் சொல்ல வருவது, திங்கள் அன்று சென்னை அண்ணா நகர் குட்டையில் விழுந்து D.A.V. பள்ளியைச் சேர்ந்த குழந்தை மரணமடைந்த பெருந்துயர சம்பவத்தைதான்.கோபாலபுரத்தில் அமைந்த D.A.V. பள்ளியில் சேர்க்கை கிடைப்பது என்பது அவ்வளவு சுலபம் அல்ல. முதல் நாள் இரவே நெடிய வரிசையில் நின்றுவிண்ணப்பம் வாங்கி, சிபாரிசு செய்ய உயர்ந்த மனிதர்களை பிடித்து, சில பத்தாயிரங்களை

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1161152739152044242006-10-18T11:31:00.000+05:302006-11-16T23:29:23.745+05:30

குழந்தைக்கு நிலா காட்டிவடை சுடும் பாட்டிகதையை சொல்லிசோறூட்டிய மனைவியிடம்இன்னும் எத்தனைகுழந்தைகள் சோறுண்ணபாட்டி வடை சுடுவாளோகதையை மாத்துடி என்றேன்.நல்ல வேளை . . . அண்ணாவின் டாக்டர் படிப்புதங்கையின் திருமணம்என்னுடைய வெளிநாட்டுகணிப்பொறி வேலைஇத்தனைக்குப் பின்னரும்கூனல் முதுகுடனும்ஒட்டிய கன்னங்களுடனும்இன்னும் கிராமத்தில்இட்லி சுடும்அம்மா பற்றி என்னிடம்ஏதும் கேட்கவில்லைஎன் மனசாட்சி

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1161074550428883222006-10-17T12:19:00.000+05:302006-11-16T23:29:23.624+05:30

ஆழ்துளைக் கிணறுதோண்டுவதைபார்க்க பார்க்கஆர்வம் கூடியது.பத்தடி இருபது அடிஐம்பது அடி எழுபது அடிநூறு அடியில்தண்ணீர் கிடைத்தது.இன்னும் சில அடிகள்தோண்டினால் எண்ணெய்கிடைக்கலாம்ஏன் வைரம் கூடகிடைக்கலாம்.ஆனால் பூமிப்பந்தின்மறுமுனை வரை தோண்டினாலும்கிடைக்கவே போவதில்லைபள்ளி பருவத்தில்நாங்கள் விரல்களால்நிலம் கீறி கண்டெடுத்துவிளையாடி மகிழ்ந்தமண்புழு

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1160979722910203752006-10-16T11:30:00.000+05:302006-11-16T23:29:23.475+05:30

பிரசவ வேதனையில்கையால் மெத்தைகிழித்துமனைவி அலறித்துடித்த போதும் . . . பஞ்சுப் பொதியினுள்பட்டு ரோஜாவாய்என் மகனைசெவிலிப் பெண்என்னிடம் காட்டியபோதும் . . . அப்பா என முதன்முதலில்அவன் குழல் தோற்கும்பிஞ்சு மொழியில்எனை அழைத்த போதும் . . . பள்ளியில் மகனைமுதல் நாள் அமர வைத்துஇனம்புரியா உணர்ச்சியுடன்கண்ணோரம் துளிர்த்தநீருடன்விடைபெற்ற போதும் . . .காய்ச்சலில் அவதிப்பட்டபத்துவயது மகளைஇடுப்பில் சுமந்து

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1160837986646141612006-10-14T19:55:00.000+05:302006-11-16T23:29:23.346+05:30

திடும் திடுமென விரையும்தொடர்வண்டியின்இரைச்சலை மீறிஎழுந்தது ஒரு பிள்ளையின்குரல் -- "பசிக்குது"ஒரு கை இல்லாத அந்தகுழந்தையின் குரல்பரிதாபமாகத்தான் இருந்ததுநிஜத்தில்.கைப்பை திறந்து பணம்கொடுத்த மனைவிக்குதெரியாது -- பாவம்இந்த பணம் மற்றொருகுழந்தையின் கை அறுப்பிற்குகொடுக்கப்படும்அச்சாரம் என்று.

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1158564822106212292006-09-18T12:55:00.000+05:302006-11-16T23:29:23.206+05:30

மாதக் கடைசிபசி வயிற்றை கிள்ளிகாதை அடைக்கிறது ...ஒரு தேநீராவது இருந்தால்தேவலைதான்.செலவு செய்ய மனமில்லைசட்டைப் பையின் ஓரத்தில்அப்பா கடைசியாய் கொடுத்தபத்து ரூபாய்.

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1152012089708573522006-07-04T16:40:00.000+05:302006-11-16T23:29:23.038+05:30

இன்று சுவாமி விவேகானந்தரின் நினைவு நாள்.இதோ எனது குருநாதரின் வீரம் நிறைந்த சில வரிகள்:உலக சகோதரத்துவத்தைப்பற்றி நாம் கேள்விப்படுகிறோம். சமுதாயங்கள் வரிந்துகட்டிக் கொண்டு இதைப்பிரச்சாரம் செய்கின்றன. எனக்கு ஒருபழைய கதை நினைவுக்கு வருகிறது. குடிப்பது இந்தியாவில் தவறாகக் கருதப்படுகிறது. இரண்டு சகோதரர்கள் ஒரு நாள் இரவு ரகசியமாகக் குடிக்கத் தீர்மானித்தார்கள். மிகவும் ஆசாரசீலரான அவர்களுடைய மாமா பக்கத்து

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-30587928.post-1151926466436897052006-07-03T16:23:00.000+05:302006-11-16T23:29:21.921+05:30

எனக்கு கவிதை எழுத வராது. இருந்தாலும் அவ்வப்போது மனதில் பொங்கும் உணர்வுகளை ஞாபக ஏட்டில் பதிந்து வைப்பது வழக்கம். உரைநடையில், ஒன்றன் கீழ் ஒன்றாக எழுதி கவிதை என்று எனக்கு நானே திருப்தி பட்டுக்கொள்வேன்.இன்று முதன்முதலில் எனது வலைப்பதிவை தொடங்குகிறேன். அதுவும் என் தாய்மொழியில். பேனா வாங்கினால் முதலில் "அப்பா" என்று எழுதி பார்ப்பது எனது வழக்கம். இந்த முதல் பதிவையும் அப்பா என்றே தொடங்குகிறேன், 'அந்த

சபாபதி சரவணன்http://www.blogger.com/profile/02276044773869379333noreply@blogger.com2